Stellantis może zostać podzielony ze względu na rozbieżne interesy USA i Europy

14

Fuzja w 2021 r., w wyniku której powstała spółka Stellantis, łącząca Fiat Chrysler Automobiles (FCA) i Grupę PSA, stoi obecnie pod znakiem zapytania, ponieważ krajobraz gospodarczy i regulacyjny w Stanach Zjednoczonych i Europie szybko się od siebie różnią. Pierwotna logika fuzji – utworzenie silniejszego, bardziej konkurencyjnego giganta motoryzacyjnego – opierała się na wspólnym kierunku w zakresie norm emisji i polityki handlowej. Ten fundament jest niszczony.

Pierwotna logika: siła transatlantycka

W momencie fuzji zarówno Stany Zjednoczone, jak i Europa zmierzały w kierunku bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących emisji spalin przez pojazdy, co stanowiło zachętę dla większych firm, dysponujących większymi zasobami na badania i rozwój. Oczekiwano, że połączona struktura usprawni operacje, obniży koszty dzięki wspólnym platformom i lepiej poradzi sobie z przejściem na pojazdy elektryczne.

Zmiana polityki w USA: rosnąca luka

Jednak od tego czasu Stany Zjednoczone wycofały wiele z tych przepisów dotyczących ochrony środowiska i wdrożyły protekcjonistyczne środki handlowe. To rozłączenie osłabiło strategiczne dostosowanie, które niegdyś uzasadniało strukturę Stellantis. Firma stoi obecnie w obliczu sytuacji, w której jej dwa główne rynki podążają w przeciwnych kierunkach: jeden kładzie nacisk na luźniejsze standardy i produkcję krajową, a drugi stawia na zrównoważony rozwój i globalne łańcuchy dostaw.

Co to oznacza dla Stellantis

Osłabiające się powiązania między amerykańską i europejską stroną biznesu nasuwają pytanie o możliwą przyszłą separację. Utrzymanie spółki razem wymaga znalezienia nowych synergii, co staje się coraz trudniejsze w miarę utrzymywania się rozbieżności regulacyjnych. Pytanie brzmi, czy korzyści z fuzji przeważają nad wadami prowadzenia ogromnej, podzielonej geograficznie korporacji.

Przyszłość firmy Stellantis zależy od tego, czy uda jej się dostosować do świata, w którym jej główne rynki nie są już wyrównane. Separacja, choć destrukcyjna, może ostatecznie być skuteczniejsza niż próba dopasowania kwadratowego kołka do okrągłego otworu.