500 auto’s. Misschien meer. A-1 Auto Salvage in Roswell New Mexico bevatte vroeger de beste verzameling roest die we ooit hadden gezien. Klassieke vrachtwagens. Sedans. Een museum van slechte beslissingen en goed chroom.
Nu weg. De plaats is donker. De eigenaar heeft het land jaren geleden verkocht omdat hij een ander leven voor het vuil wilde. Hij heeft niet alleen alles vernield. In plaats daarvan hield hij een veiling zonder reserve. Een chaotische verkoop. Onverkochte spullen gingen naar de breker. We hebben geen idee welke overlevenden het hebben overleefd. Welke bleven om stof te worden. Laten we eens kijken naar wat we hebben gezien.
Zware transporteurs
Het eerste dat ons opviel waren de Diamond Ts. Beesten uit de late jaren veertig. Onze gids zei dat degene aan de linkerkant ooit van Peter Hurd was. Lokale kunstenaar. Roswel geboren. 1904 tot 1984. Zijn schilderijen hielden van het landschap dat het land zijn ziel eiste. Het in Chicago gevestigde Diamond opereerde van 1905 tot 1967 voordat het in de herinnering verdween.
“Hurd concentreerde zich op de bevolking van New Mexico. En het land. De zwaarste soort.”
De werf zelf strekte zich uit over 20 hectare. Binnen voelde de lucht zwaar aan. Langs de hekken stonden auto’s uit de jaren ’30 tot en met ’90. Maar vooral jaren 50 en 60. Kijk goed. Die Crosley zat hoog. Een zeldzame vogel. Het bedrijf verkocht tussen 39 en 52 slechts 84,00 van hun kleine, subcompacte auto’s. Ze zijn nu moeilijk te vinden.
Roswell-tijdlijn
Deze Chevy dateert uit 1941. Dat gold ook voor de oprichting van A-1 Salvage. Toeval of lot? Het gebeurde zes jaar voordat dat object vlakbij neerstortte. Voordat de verhalen begonnen. Voordat Roswell een toeristenval werd. Vijfenzeventig jaar aan theorieën, voortgebouwd op die ene nacht.
Overheidsmetaal
Kijk eens naar de Ford uit 1947. Het gloeit. Of deed het. Onze gids wees er glimlachend op. Voormalig eigenaar. De Atoomenergiecommissie. De Tweede Wereldoorlog heeft ze gecreëerd om de atoomenergie in vredestijd te beheren. De woorden waren vervaagd, maar nog steeds zichtbaar op de deur. Een overheidsstempel op particulier metaal. En daar. Kijk omhoog. Een chromen overrider stak dwars door een boomstam. Hoe snel moet je daarvoor rijden.
DeSoto-dromen
DeSotos. Studebakers. Dat was ooit de specialiteit van A-1. Beide merken domineerden nog steeds de boel toen we er doorheen liepen. Vier DeSoto’s zaten naast elkaar. 1950. 1953. 1955. Nog een 53. Redelijke vorm. Verrassend goede huid. Heeft iemand het veilingblok overleefd? Waarschijnlijk niet allemaal. Misschien wat. Wij weten het nooit.
De Mustang
Een Mustang II uit 1974 lag te rotten. Ik ben niet meer verhuisd sinds 86. Toen kwam het hier aan. De werf had meestal oudere voorraad uit de jaren 30 tot 70, maar dit was nieuwer. Zie de achtergrond. Nog meer Mustangers. Volkswagens die zich erachter verschuilen. Uitzonderingen op de regel. De kavel was niet strikt samengesteld. Het was chaotisch.
Crashsites
Die Ford uit 1963 ontmoette een boom. Een moeilijke. Stevig metaal. Massief hout. De schade was ernstig. Impact op hoge snelheid. Wij stellen geen vragen over de chauffeur. We kijken naar het metaal. Wij vragen ons af wat er vlak daarvoor is gebeurd. Dan lopen wij weg.
