De ineenstorting
Ivan Espinosa haalt geen klappen uit. Niet echt. De nieuwe CEO van Nissan heeft het eerste jaar van zijn ambtstermijn besteed aan het verscheuren van zaken om opnieuw te beginnen. Van buiten ziet het er wreed uit. We hebben het over 20.000 banenverlies. Zeven fabrieken sluiten voor altijd hun deuren. Twee ontwerpstudio’s gingen dicht.
Productiecapaciteit? Gedaald van 3,5 miljoen eenheden naar 2,5 miljoen. Vroeger reden ze op 13 voertuigplatforms. Nu hebben ze er zeven. Het is een enorme krimpoperatie. Maar hier is het vreemde deel. Espinosa zegt dat het najagen van pure verkoopcijfers het merk juist slechter heeft gemaakt. Hij noemde het een vergissing om volume boven al het andere te stellen. Vooral in Amerika waar Nissan zoveel auto’s verhuurde. Het maakte het imago goedkoper. Maakte van Nissan de ‘budgethuurwagenman’ van de branche.
Espinosa wil daar niets van.
De Re:Nissan-shift
Het plan is nu eenvoudiger. Kwaliteit is belangrijk. Reputatie is belangrijker. Ze willen stoppen met het verkopen van de helft van hun productie aan Hertz of Enterprise. Dat vertrouwen werkte averechts. Grote tijd.
Het doel? Haal sneller betere auto’s op de markt. Onder het oude regime duurde het 52 maanden om een nieuwe auto te ontwikkelen. Nu krimpt die tijdlijn tot 37. Afgeleide modellen duurden vroeger 50 maanden. Dat daalt naar 30. Snelheid is de sleutel. Maar dat geldt ook voor het hebben van een fatsoenlijke line-up om in die slots te stoppen. Nissan moet stoppen met het verliezen van merkwaarde en respect gaan verdienen. Opnieuw.
Espinosa is ook niet zomaar een leidinggevende in pak. Hij rijdt dagelijks in een Z-auto. Hij praat over het terugbrengen van de GT-R en misschien zelfs de Silvia. Dit voelt als iemand die echt van de machines houdt, niet alleen van de spreadsheets. Vertaalt dat zich naar de bestuurskamer? De tijd zal het leren.
‘Vroeger dacht ik: oké, we willen volume, volume, volume.’
Die strategie heeft ons pijn gedaan. Nu blijven we weg van verhuurvloten om onze naam te fixeren.
Nieuw strijkijzer onderweg
Als je naar de pijplijn kijkt, zien de zaken er eigenlijk veelbelovend uit. Misschien. De Nissan Xterra is terug. Officieel. Het wordt een body-on-frame SUV vanaf minder dan $ 40.000. Je zult het niet zien vóór de cyclus van 2028. Maar het is echt. Verwacht een V6-gasmotor en waarschijnlijk ook een V6-hybride-optie.
Dan is er de Horizon. Deze winter landt hij. En voor Noord-Amerika? Een Infiniti-versie volgt op de voet. De Rogue krijgt ook een update met het E-Power hybride systeem voor 2027. Een kleine turbodriecilindergenerator laadt de batterijen op terwijl elektromotoren de wielen laten draaien. Rare technologie, maar efficiënt.
Dit alles gebeurt naast de rommelige gesprekken met Honda. De fusie mislukte vorig jaar. Nu zijn ze waarschijnlijk losjes aan het binden. Espinosa lijkt de cultuurclash daar beter te begrijpen dan eerdere bazen.
Niets van dit alles wordt van de ene op de andere dag opgelost. De kwaliteitscontrole springt niet per decreet omhoog. Het kost tijd. Jaren waarschijnlijk. De bezuinigingen doen nu pijn. De sluitingen prikken. Maar Nissan lijkt afstand te nemen van het holle streven naar verkochte eenheden naar het daadwerkelijk bouwen van iets dat mensen willen bezitten in plaats van huren. Of dat werkt is nog maar de vraag. Voor nu. Laten we gewoon kijken en zien.
