Pontiac stierf een tijdje geleden uit. Twintig jaar geleden pompten ze nog G6-sedans op de markt. Nu? Ze zijn meestal roest op een autokerkhof. Deze wel. Het heeft een geschiedenis. En het staat op het punt om te gaan bieden.
Als mensen ‘Roush’ horen, stellen ze zich meestal een Mustang voor. Een Ford-truck misschien. Roush is synoniem met Blue Oval-paardenkracht. Dus het is een beetje schokkend om ze hun naam op een middelgrote Pontiac te zien plakken. Op papier heeft het geen zin. Dat is precies waarom het ertoe doet.
Lees dit als je de voorkeur geeft aan vrachtwagens: [Roush’s New RT6]
In 2004 maakte deze specifieke G6 zijn debuut op de SEMA Show. Het was geen stocker. Roush besloot de auto wakker te maken. Ze sloegen een AEM-koudeluchtinlaat op de 3,5-liter V-6. Nieuwe uitlaat toegevoegd. Dubbele tips. Het soort dingen dat je doet om een kruidenier boos te laten klinken.
De auto moest vechten om opgemerkt te worden op SEMA. Een G6 haalt nooit de krantenkoppen. Dus hebben ze het verkleed. Merles Opus Oranje verf. Ja. Dat is een kleur. Aangepaste capuchon. Gebeitelde bumpers. Een achterlipspoiler met de tekst Ik hoor hier thuis. Hij staat op 19-inch wielen, omwikkeld met plakkerige Bridgestone Potenzas. Het zag er snel uit. Zelfs als dat niet zo was.
De meeste zijn naar de prullenbak verwezen. Deze? Het overleefde het feest.
Mecum Auctions verzorgt de verkoop in Nashville. 26 september is de datum. Niemand weet echt waar de auto sinds 2004 is geweest. Het papierwerk zwijgt. Er staat wel een foto online. De kilometerteller geeft 90 mijl aan. Of 145 kilometer. Dat is waarschijnlijk gewoon een reset van de dagteller. Echte kilometerstand? Een mysterie.
Maakt niet uit. De verf glanst nog steeds. Hij vangt het licht alsof hij gisteren van de beursvloer is gerold.
Het innerlijke verhaal
Het is niet alleen diep in de huid.
Roush verscheurde ook de binnenkant. Gooide de standaardstoelen weg. Zet voorin zwart-gele Sparco-kuipstoelen. Harde stoelen. Goed voor het omhelzen van rondingen. Misschien minder goed voor je rug tijdens een roadtrip.
Ze hebben een gele rand op het dashboard toegevoegd. Extra meters op de A-stijlen geplakt voor oliedruk en temperatuur. Chauffeurs houden van cijfers. Ingenieurs houden meer van cijfers. De rest zijn vloermatten van het merk Roush en een DC Sports-veerpootbrug. Eibach-veren verlagen de rijhoogte. De houding is agressief. De auto lijkt klaar voor een dragrace met een Honda Civic.
Wie wil er een aangepaste Pontiac uit 2004? Dat is de echte vraag.
Misschien iemand die zich de SEMA-show uit 2004 herinnert. Misschien een verzamelaar van eigenaardigheden. Of gewoon iemand die houdt van oranje lak en leren stoelen die na een uur pijn doen aan je ribben. De voorzittershamer valt spoedig. De geschiedenis stopt waar ze opnieuw begint.
