Ford zet in op netwerkopslag

17

Ford heeft vandaag Ford Energy gelanceerd. Volledig eigendom. Geheel nieuw.

Het doel is grote aantallen. 20 gigawattuur aan jaarlijkse Amerikaanse capaciteit. Dat zijn een heleboel elektronen die wachten om te gebeuren.

Eind 2027 wordt de eerste klant geïnstalleerd. Geduld vereist.

Ze richten zich op de industrie en de handel. Niet uw thuisgarage. Nog niet in ieder geval.

“Verenigde Staten bijeen.”

Ze kiezen die zin zorgvuldig. Onderscheid is belangrijk. Het impliceert dat onderdelen van elders komen voordat ze in Glendale, Kentucky aankomen. Die fabriek bouwde vroeger EV-batterijen. Nu bouwt het in plaats daarvan BESS-eenheden. Hergebruikt. Opnieuw opgestart.

De hardware is eenvoudig.

Ford DC Energy Block bevindt zich in een standaard zeecontainer van 20 voet. Zes meter opgeslagen stroom. Het werkt op 512Ah LFP-prismatische cellen. Vloeistof gekoeld. Betrouwbaar.

Er bestaan ​​twee modellen.
FE-250 voor twee uur ontladen
FE-450 voor vier

Verwacht een levensduur van 20 jaar. Lang genoeg om te onthouden waarom je het kocht.

Waarom dit doen?

Datacenters hebben honger. Het raster is moe. Hernieuwbare energiebronnen zijn met tussenpozen.

Batterijopslag groeit sneller dan vrijwel elke andere energiebron in de VS. 40 gigawatt toegevoegd in vijf jaar. De Amerikaanse Energy Information Administration bevestigt de stijging.

Tesla verdiende vorig jaar in Australië meer geld met energie dan met auto’s.

Ja. Meer dan de Model 3 of Y samen.

Australië installeerde in 2025 een recordaantal thuisbatterijen. Overheidssubsidies hielpen. Tesla profiteerde het meest.

Ford Australië verkoopt momenteel precies drie elektrische voertuigen. De Mustang Mach-E. Twee soorten Transit-bestelwagens. Dat is alles.

Ze hebben daar de bliksem van de F-150 gedood. Eigenlijk nooit officieel verkocht. Maar wereldwijd zijn ze er klaar mee.

In plaats van. Ze willen goedkoop. Super goedkoop.

Universeel EV-platform volgt.

In 2027 arriveert een ute ter grootte van een Ranger. Het prijskaartje schommelt rond de $ 30.000 USD. Of ongeveer A$42.000.

400 volt-architectuur. LFP-batterijen. Een nieuwe manier van produceren waarvan Ford hoopt dat het hen niet failliet zal laten gaan. Ze verloren miljarden aan elektrische voertuigen. De wiskunde was slecht. Nu zijn ze aan het herberekenen.

Hebben ze iets geleerd?

Jim Farley zei ja.

Hij scheurde een Tesla uit elkaar. Eenmaal.

“Ik was verbijsterd.”

De Tesla-bedrading was licht. Kort. Eenvoudig. De Ford Mach-E-bedrading? Zwaar. 70 pond extra. Ruim een ​​kilometer kabel.

Waarom?

Ford kocht onderdelen uit de kast. Tesla is helemaal opnieuw ontworpen. Geen vooroordeel. Geen traditionele beperkingen in de toeleveringsketen. Gewoon techniek die het goedkoopste pad volgde.

Ford had vooroordelen. Ze bleven vasthouden aan oude manieren. Nu weten ze beter.

Zal het genoeg zijn om de achterstand in te halen?

Waarschijnlijk niet.

Maar ze proberen het.