Je denkt waarschijnlijk dat de groene Ford Mustang Fastback uit 1968 van Steve McQueen niets gemeen heeft met de beige Plymouth Voyager uit 1984. Eén daarvan is een icoon van een muscle car. De andere is het voertuig dat per ongeluk de categorie minivans heeft uitgevonden. Beide worden door de meeste autoliefhebbers ten onrechte genegeerd.
Ze staan allebei in het National Historic Vehicle Register.
Het klinkt onduidelijk. Dat is omdat het zo is. De meeste mensen hebben er nog nooit van gehoord. Het register werkt als het Nationaal Register van Historische Plaatsen, behalve dat het metaal en rubber bijhoudt in plaats van baksteen en mortel. Het bestaat om de verhalen van Amerikaanse auto’s die er echt toe deden te behouden.
De Historic Vehicle Association heeft deze lijst gemaakt. Ze zijn een door de overheid gesteunde instantie. Hun doel is simpel: belangrijke voertuigen behouden en in de kijker zetten. Ze werkten in 2013 samen met het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Zaken. Het resultaat was het National Historic Vehicle Register. Het archiveert deze auto’s in de Library of Congress. Op dit moment hebben slechts 24 voertuigen deze titel.
Auto’s op de Capital Exhibition
Hoe zie je ze? Je moet elk jaar in april naar Washington D.C. gaan.
Dat is wanneer de Historic Vehicle Association ‘Cars at the Capital’ organiseert. Ze brengen een rotatie van deze historische machines naar de National Mall. Het is de enige keer dat de meeste van deze auto’s privégarages verlaten.
De line-up van 2018 bewijst hoe breed de definitie van ‘significant’ kan zijn. Het waren niet alleen snelle auto’s. Het waren culturele toetsstenen.
- ** Ford Mustang Fastback uit 1968: De exacte auto waarin Steve McQueen reed Bullitt.
- Ferrari Mondial Cabriolet uit 1985 (Modena Spyder): De gele Ferrari uit Ferris Bueller’s Day Off.
- ** Ford Model T uit 1927:** De auto die Amerika op wielen zette.
- 1918 Cadillac U.S. 1257X: Een vroeg presidentieel of officieel transportvoertuig.
- 1984 Plymouth Voyager: De allereerste eenheid. Het ontstaan van de moderne minivan.
Waarom staat de eerste minivan op dezelfde lijst als een Ferrari? Omdat het de manier veranderde waarop mensen zich bewogen. Het veranderde de cultuur. Het register erkent die impact net zo goed als paardenkracht.
Particulier eigendom en publieke toegang
De meeste van deze auto’s staan niet in overheidsmusea. Ze zijn in particulier bezit. Hierdoor zijn ze lastig te vinden.
Sommigen zitten in musea door het hele land. Anderen staan in garages met klimaatregeling. Het is geheel aan de eigenaar om ze te zien. Op de registerwebsite wordt vermeld waar elke auto momenteel aan het publiek wordt getoond. Je moet daar controleren voordat je naar D.C. rijdt.
“Voor de meesten van ons is de tentoonstelling Cars at the Capital de enige manier om deze auto-voorbeelden uit de Amerikaanse geschiedenis van dichtbij te leren kennen.”
De toetredingsdrempel is hoog. De toegang is laag. Maar de lijst blijft intact. Hierin zit de Mustang. Het bevat de Voyager. Ze delen een plek in de geschiedenis die de meeste mensen nooit zien.
Het filter voor het Nationaal Historisch Voertuigenregister
Er staan slechts 24 auto’s in het National Historic Vehicle Register. Dat aantal lijkt klein voor een land dat geobsedeerd is door paardenkracht, maar de lat om binnen te komen is zwaar. Je koopt niet zomaar je weg naar de lijst. Het selectieproces is rigoureus en bedoeld om louter verzamelobjecten eruit te filteren en machines onder de aandacht te brengen die de natie hebben gevormd.
Om die plek te verdienen heeft een voertuig een onmiskenbare relatie met de geschiedenis van de VS nodig. Het moet aan ten minste één van de vier specifieke vakjes voldoen:
- Historische gebeurtenissen: De auto was aanwezig bij iets belangrijks in de auto- of Amerikaanse geschiedenis.
- Belangrijke cijfers: Het was van iemand die er op dezelfde gebieden toe deed.
- Uitmuntend ontwerp: Het valt op door techniek, vakmanschap of pure esthetische waarde.
- Eerste, laatste of zeldzaamheid: Het is de eerste of de laatste in zijn soort, een zeldzame overlevende, of zo goed bewaard gebleven dat het bijna een tijdcapsule is.
Casey Maxon, historicus bij de Historic Vehicle Association (HVA), merkt op dat timing ook een rol speelt. Als er een groot jubileum of cultureel moment op de loer ligt, zoekt het personeel naar auto’s die de publieke aandacht op de autogeschiedenis kunnen vestigen.
“Auto’s worden gekozen door ons personeel met inbreng van een aantal HVA-adviseurs binnen de academische wereld, de museum- en verzamelaarsautogemeenschap, evenals experts op het gebied van restauratie, behoud en conservering”, aldus Maxon.
De Library of Congress beheert de eigenlijke archieven. Het is een openbare bron, waardoor de gegevens toegankelijk zijn voor iedereen die weet waar hij moet zoeken. Maar ga er niet vanuit dat het kiezen van één auto betekent dat het hele modeljaar wordt ingewijd. De Willys “Jeep” CJ-6 uit 1962 van Ronald Reagan staat op het register. De identieke CJ-6 uit 1962 van je buurman is dat niet. Elk voertuig wordt beoordeeld op zijn eigen individuele verhaal en staat.
De kosten van documentatie
Het selecteren van de auto is slechts het voorgerecht. Het echte werk – het dure, arbeidsintensieve deel – begint nadat de beslissing is genomen.
De HVA streeft ernaar jaarlijks tussen de vijf en tien voertuigen te documenteren. Voor elk ervan volgen ze richtlijnen die vergelijkbaar zijn met het Historic American Engineering Record. De uitvoer is volledig:
- Hypergedetailleerde fotografie: Elke hoek, elke kras.
- Geschreven geschiedenis: Een rapport met de herkomst, compleet met historische afbeeldingen.
- Schaaltekeningen: Gebaseerd op laserscangegevens voor precisie.
- Documentaire: Een korte video waarin de essentie van de machine wordt vastgelegd.
Deze documentatie gebeurt meestal in het Nationaal Laboratorium van de HVA. Soms reizen ze naar een locatie die verband houdt met de geschiedenis van het voertuig. Dit alles kost geld. De HVA is voor financiering afhankelijk van industriële partners en lanceert specifieke fondsenwervingscampagnes voor spraakmakende projecten.
Momenteel is de lijst overwegend Amerikaans. Maar er zijn uitzonderingen voor import die een stempel hebben gedrukt op de Amerikaanse cultuur. Je vindt een Maserati uit 1938, een Mercedes-Benz uit 1954 en de iconische Ferrari Testarossa Spider uit 1985 van Ferris Bueller’s Day Off op de selectie.
Dus als je in een garage vol vintage edelstenen zit en je afvraagt hoe je ze kunt laten herkennen, heb je pech. Het National Historic Vehicle Register accepteert geen openbare inzendingen. Je kunt niet solliciteren. Je kunt niet doneren als je binnenkomt.
“De Historic Vehicle Association beschikt over een behoorlijk netwerk van mensen met verschillende expertisegebieden in de wereld van vintage- en verzamelaarsauto’s.”
Casey Maxon wees erop dat de groep een back-updatabase bijhoudt. Het staat vol met voertuigen die aan de criteria voldoen, maar om de een of andere reden zijn gepasseerd – misschien was de financiering op, of misschien dook er een dringender kandidaat op. De lijst is statisch, maar de interesse blijft. En voor de gearheads die in de coulissen wachten, duurt het wachten voort.
